خدایا!
به علمای ما مسئولیت و به عوام ما علم، و به مومنان ما روشنایی، و به روشنفکران ما ایمان و به متعصبین ما فهم و به فهمیدگان ما تعصب و به زنان ما شعور و به مردان ما شرف و به پیروان ما آگاهی و به جوانان ما اصالت و به اساتید ما عقیده و به دانشجویان ما نیز عقیده و به خفتگان ما بیداری و به دینداران ما دین و به نویسندگان ما تعهد و به هنرمندان ما درد و به شاعران ما شعور و به محققان ما هدف و به نومیدان ما امید و به ضعیفان ما نیرو و به محافظه‌کاران ما گستاخی و به نشستگان ما قیام و به راکدین ما تکان و به مردگان ما حیات و به کوران ما نگاه و به خاموشان ما فریاد و به مسلمانان ما قرآن و به شیعیان ما علی(ع) و به فرقه‌های ما وحدت و به حسودان ما شفا و به خودبینان ما انصاف و به فحاشان ما ادب و به مجاهدان ما صبر و به مردم ما خودآگاهی و به همه ملت ما همت، تصمیم و استعداد فداکاری و شایستگی نجات و عزت ببخش!
(دکتر علی شریعتی)

خدایا!
مرا به ابتذال آرامش و خوشبختی مکشان. اضطرابهای بزرگ ٫ غم های ارجمند و حیرت های عظیم را به روحم عطا کن . لذتها را به بندگان حقیرت ببخش و درد های عظیم را به جانم ریز.
(دکتر علی شریعتی)

خدایا!
اگر باطل را نمی توان ساقط کرد می توان رسوا ساخت اگر حق را نمی توان استقرار بخشید می توان اثبات کرد طرح کرد و به زمان شناساند و زنده نگه داشت.
(دکتر علی شریعتی)

خدایا!
به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است حسرت نخورم و مردنی عطا کن که بر بیهودگیش سوگوار نباشم برای اینکه هرکس آنچنان می میرد که زندگی کرده است.
(دکتر علی شریعتی)

خدایا!
اتش مقدس شک را چنان در من بیفروز تا همه یقین هایی را که بر من نقش کرده اندبسوزد و انگاه از پس توده این خاکستر لبخند مهراوه بر لب های صبح یقینی شسته از هر غبار طلوع کند.
(دکتر علی شریعتی)

خدایا!
به هرکی دوست میداری بیاموز که عشق اززندگی کردن بهتر است و به هرکس که بیشتر دوست میداریش بچشان که دوست داشتن از عشق برتر است !
(دکتر علی شریعتی)
خدایا!
خدایا تو را سپاس می گویم که در مسیری که در راه تو بر می دارم آنها که باید مرا یاری کنند سد راهم می شوند، آنها که باید بنوازند سیلی می زنند، آنها که باید در مقابل دشمن پشتیبانمان باشند پیش از دشمن حمله میکنند و ..... تا در هر لحظه از حرکتم به سوی تو از هر تکیه گاهی جز تو بی بهره باشم.
(دکتر علی شریعتی)

می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند
ستایش کردم ، گفتند خرافات است
عاشق شدم ، گفتند دروغ است
گریستم ، گفتند بهانه است
خندیدم ، گفتند دیوانه است
دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم !
(دکتر علی شریعتی)

زنده بودن را به بیداری بگذرانیم که سالها به اجبار خواهیم خفت
(دکتر علی شریعتی)

در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی می کنند و بر حسینی می گریند که آزادانه زیست و آزادانه مرد.
(دکتر علی شریعتی)

انسان مجبور نیست حقایق را بگوید ولی مجبور است چیزی را که می گوید حقیقت داشته باشد
(دکتر علی شریعتی)

خدایا چگونه زندگی کردن را به من بیاموز چگونه مردن را خود خواهم آموخت
(دکتر علی شریعتی)

تهمت و دروغ را دشمن سفارش میدهد و منافق
میسازد و عوام فریب پخش میکند وعامی انرا
میپذیرد
(دکتر علی علی شریعتی)

خدایا شهرت منی را که میخواهم باشم قربانی منی را که: میخواهند باشم نکند
(دکتر علی علی شریعتی)

زمانی مصاحبه گری از معلم صداقت و صمیمیت دکتر علی علی شریعتی پرسید :
به نظر شما چه لباسی را به زن امروز بپوشانیم ؟
دکتر علی علی شریعتی در جواب گفتند : نمیخواهد لباسی بدوزید و بر تن زن امروز نمائید . فکر زن را اصلاح کنید او خود تصمیم میگیرد که چه لباسی برازنده اوست
(دکتر علی علی شریعتی)

انسان به اندازه ای که به مرحله انسان بودن نزدیک می شود ،احساس تنهایی بیشتری می کند
(دکتر علی علی شریعتی)

انسان عبارت است از یک تردید. یک نوسان دائمی. هر کسی یک سراسیمگی بل
اتکلیف است
(دکتر علی شریعتی)

خداوندا من با تمام کوچکیم یک چیز از تو بیشتر دارم و آن هم خدای است که من دارم و تو نداری
(دکتر علی شریعتی)

هر کس بد ما به خلق گوید ما چهره دل نمی خراشیم ما خوبی او به خلق گوییم تا هردو دروغ گفته باشیم
(دکتر علی شریعتی)

خدایا هر که را عقل دادی ، چه ندادی؟ و هر که را عقل ندادی ، چه دادی؟؟؟
(دکتر علی علی شریعتی)

هرگز از کسی که همیشه با من موافق بود ، چیزی یاد نگرفتم . . .
(دکتر علی شریعتی)

با شیطان هم داستان شدم تا در برابر هیچ آدمی سر تسلیم فرود نیاورم.
(دکتر علی شریعتی)

هرگز از کسی که همیشه با من موافق بود ، چیزی یاد نگرفتم . . .
( دکتر علی علی شریعتی )

با شیطان هم داستان شدم تا در برابر هیچ آدمی سر تسلیم فرود نیاورم.
(دکتر علی شریعتی)

اشیاء برای استفاده شدن و انسانها برای دوست داشتن می باشند
در حالیكه امروزه از انسانها استفاده می شود و اشیاء دوست داشته می شوند.
(دکتر علی شریعتی)

مارکسیسم می گوید:
رفیق، نانت را خودت بخور، حرفت را من می زنم.
فاشیسم می گوید:
رفیق نانت را من می خورم، حرفت را هم من می زنم و تو فقط برای من کف بزن.
اسلام حقیقی می گوید:
نانت را خودت بخور، حرفت را هم خودت بزن و من فقط برای اینم که تو به این حق برسی.
اسلام دروغین می گوید:
تو نانت را بیاور به ما بده و ما قسمتی از آن را جلوی تو می اندازیم، اماّ آن حرفی را که ما می گوییم بزن.
(دکتر علی شریعتی)

دسته بندی انسانها
دسته اول :
آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم نیستند .
عمده آدم‌ها حضورشان مبتنی به فیزیک است.
تنها با لمس ابعاد جسمانی ان‌هاست که قابل فهم می‌شوند ، بنابراین اینان تنها
هویت جسمی دارند.
دسته دوم :
آنانی که وقتی هستند نیستند، وقتی که نیستند هم نیستند .
مردگانی متحرک در جهان ، خود فروختگانی که هویت شان را به ازای چیزی فانی
واگذاشته‌اند.
بی‌شخصیت‌اند و بی‌اعتبار ، هرگز به چشم نمی‌آیند و مرده و زنده‌شان یکی است .
دسته سوم :
آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم هستند .
آدم‌های معتبر و با شخصیت ، کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در
نبودنشان هم تاثیرشان را می‌گذارند.
کسانی که همواره به خاطر ما می‌مانند ، دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام
قائلیم .
دسته چهارم :
آنانی که وقتی هستند نیستند ، وقتی که نیستند هستند .
شگفت‌انگیزترین آدم‌ها در زمان بودشان ، چنان قدرتمند و با شکوه‌اند که ما
نمی‌توانیم حضورشان را دریابیم.
اما وقتی که از پیش ما می‌روند نرم نرم آهسته آهسته درک می‌کنیم و می‌فهمیم
که آنان چه بودند ، چه می‌گفتند و چه می‌خواستند .
ما همیشه عاشق این آدم‌ها هستیم ، هزار حرف داریم برایشان اما وقتی در
برابرشان قرار می‌گیریم قفل بر زبانمان می‌زنند و اختیار از ما سلب می‌شود
سکوت می‌کنیم و غرقه در حضور آنان مست می‌شویم و درست در زمانی که می‌روند
یادمان می‌آید که چه حرف‌ها داشتیم و نگفتیم.
نباید فراموش کرد که این افراد دسته چهارم به دید عاشقان اینگونه اند ، و افراد
معشوق در چشم عاشق یا دوستان بسیار عزیز در چشم ما اینگونه هستند
(دکتر علی شریعتی)

من رقص دختران هندي را بيشتر از نماز پدر و مادرم دوست دارم. چون آنها از روي عشق و علاقه مي رقصند ولي پدر و مادرم از روي عادت نماز مي خوانند .
(دکتر علی شریعتی)

به سه چيز تکيه نکن، غرور، دروغ و عشق. آدم با غرور مي تازد، با دروغ مي بازد و با عشق مي ميرد.
(دکتر علی شریعتی)

عاقلانه ازدواج کن تا عاشقانه زندگي کني
(دکتر علی شریعتی)

اگر مثل گاو گنده باشي،ميدوشنت، اگر مثل خر قوي باشي،بارت مي كنند، اگر مثل اسب دونده باشي،سوارت مي شوند.... فقط از فهميدن تو مي ترسند
(دکتر علی شریعتی)

آن روز که همه به دنبال چشم زيبا هستند، تو به دنبال نگاه زيبا باش
(دکتر علی شریعتی)

اینجا آسمان ابریست ، آنجا را نمیدانم... اینجا شده پائیز ، آنجا را نمیدانم... اینجا فقط رنگ است ، آنجا را نمیدانم... اینجا دلی تنگ است ، آنجا را نمیدانم.
(دکتر علی شریعتی)

وقتي كه بچه بودم هر شب دعا ميكردم كه خدا يك دوچرخه به من بدهد. بعد فهميدم كه اينطوري فايده ندارد. پس يك دوچرخه دزديدم و دعا كردم كه خدا مرا ببخشد.
(دکتر علی شریعتی)

هی با خود فکر می کنم ، چگونه است که ما ، در این سر دنیا ، عرق می ریزیم و وضع مان این است و آنها ، در آن سر دنیا ، عرق می خورند و وضع شان آن است! ... نمی دانم ، مشکل در نوع عرق است یا در نوع ریختن و خوردن

(دکتر علی شریعتی)

اگر دروغ رنگ داشت
هر روز شاید
ده ها رنگین کمان در دهان ما نطفه می بست
و بی رنگی کمیاب ترین چیزها بود
اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت
عاشقان سکوت شب را ویران می کردند
اگر به راستی خواستن توانستن بود
محال نبود وصال!
و عاشقان که همیشه خواهانند
همیشه می توانستند تنها نباشند
اگر گناه وزن داشت
هیچ کس را توان آن نبود که قدمی بردارد
تو از کوله بار سنگین خویش ناله می کردی…
و من شاید کمر شکسته ترین بودم

اگر غرور نبودچشم هایمان به جای لب هایمان سخن نمی گفتند
و ما کلام محبت را در میان نگاه های گهگاهمان
جستجو نمی کردیم
اگر دیوار نبود نزدیک تر بودیم
با اولین خمیازه به خواب می رفتیم
و هر عادت مکرر را در میان ۲۴ زندان حبس نمی کردیم
اگر خواب حقیقت داشت
همیشه خواب بودیم
هیچ رنجی بدون گنج نبود…
ولی گنج ها شاید
بدون رنج بودند
اگر همه ثروت داشتند دل ها سکه ها را بیش از خدا نمی پرستیدند
و یک نفر در کنار خیابان خواب گندم نمی دید
تا دیگران از سر جوانمردی
بی ارزش ترین سکه هاشان را نثار او کنند
اما بی گمان صفا و سادگی می مرد…
اگر مرگ نبود همه کافر بودند و زندگی بی ارزش ترین کالا بود
اگر ترس نبود، زیبایی نبود و خوبی هم شاید
اگر عشق نبود به کدامین بهانه می گریستیم و می خندیدیم؟
کدام لحظه ی نایاب را اندیشه می کردیم؟
و چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم؟
آری بی گمان پیش از اینها مرده بودیم…
اگر کینه نبود قلبها تمامی حجم خود را در اختیار عشق می گذاشتند
اگر خداوند یک روز آرزوی انسان را برآورده می کرد من بی گمان
دوباره دیدن تو را آرزو می کردم و تو نیز هرگز ندیدن مرا
آن گاه نمی دانم به راستی خداوند کدام یک را می پذیرفت
(دکتر علی شریعتی)